Φωτογραφία πίνακα ζωγραφικής της Ελίζας Αποστόλου. 1925. Συλλογή: Τσιραμπίδης Ανανίας

Δύο νεαρές μορφές κινούνται σε κήπο νεοκλασικού χαρακτήρα, περιβαλλόμενο από ψηλά κυπαρίσσια και σειρά αγαλμάτων σε βάθρο. Η μία, γυναίκα, κρατά κλαδί ελιάς και φορά λευκό, αρχαιοπρεπές ένδυμα, ενώ η μορφή, πιθανών άντρακη–σε ανοιχτό γαλάζιο ιμάτιο– πλησιάζει με ελαφριά κίνηση, αποπνέοντας δισταγμό. Η σύνθεση αναπτύσσεται συμμετρικά, σε μια ρομαντική απόδοση ιδεαλιστικού ελληνικού τοπίου, που παραπέμπει σε αρχαιολατρική αναβίωση του Μεσοπολέμου.

Το έργο της Ελίζας Αποστόλου (1925) ανήκει σε εκείνη τη ζωγραφική παραγωγή που αποτυπώνει την επιστροφή στα ελληνικά πρότυπα και ιδεώδη, με έμφαση στη γυναικεία αρετή, την ειρήνη και την αρμονία με τη φύση. Οι καθαρές γραμμές, η απλότητα των εκφράσεων και η γεωμετρική δομή του τοπίου παραπέμπουν σε απόπειρα εξευγενισμένης αναπαράστασης της «Ελληνικότητας», που συνδέεται και με την προσπάθεια διαμόρφωσης εθνικής ταυτότητας στον προσφυγικό ελληνισμό της εποχής.