Οχυρωματικοί Πυργίσκοι στον Ιστορικό Χώρο Σουλίου στη Θεσπρωτία

Οχυρωματικοί Πυργίσκοι στον Ιστορικό Χώρο Σουλίου στη Θεσπρωτία

Το Σούλι βρίσκεται στα όρια Θεσπρωτίας, Πρέβεζας και Ιωαννίνων, ανάμεσα σε βουνά και το φαράγγι του Αχέροντα που το προστατεύει από το νότο. Η πρώτη εγκατάσταση των Σουλιωτών πιθανολογείται στις αρχές του 17ου αιώνα, όταν οι κάτοικοι, κυρίως κτηνοτρόφοι, αναζητώντας ασφάλεια από την οθωμανική καταπίεση, κατέφυγαν σε φυσικά οχυρά σημεία. Το Σούλι απέκτησε φήμη από τους αγώνες κατά του Αλή Πασά Ιωαννίνων στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα. Παρά τις συνεχείς επιθέσεις του Αλή, οι Σουλιώτες άντεξαν μέχρι το 1803, όταν, μετά από ηρωική αντίσταση, υπέγραψαν συνθήκη παράδοσης και εγκατέλειψαν την περιοχή.

Οι οικισμοί του Τετραχωρίου, σε υψόμετρο 600 μ., αποτελούνται από ισόγεια ή διώροφα πέτρινα κτίσματα με ορθογώνια κάτοψη, που χαρακτηρίζονται από απλή κατασκευή, μικρά ανοίγματα και ψηλά τοποθετημένα παράθυρα. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό είναι οι πολεμίστρες, που συναντώνται ακόμη και σε ισόγεια. Τα κτίρια σχεδιάστηκαν ώστε να καλύπτουν βασικές ανάγκες: το ισόγειο χρησιμοποιούνταν κυρίως ως αποθήκη και στάβλος, ενώ στα ημιδιώροφα και διώροφα κτίρια το υπόγειο φιλοξενούσε τους χώρους αποθήκευσης και στάβλους, με τον πάνω όροφο να χρησιμοποιείται ως κατοικία και συχνά ως αποθηκευτικός χώρος.

Εικονιζόμενοι φωτογραφία: Οχυρωματικοί Πυργίσκοι στον Ιστορικό Χώρο Σουλίου στη Θεσπρωτία