Ο ανδριάντας του Γεώργιου Βιζυηνού στη συμβολή της Αγίου Δημητρίου με την Οδό Βιζυηνού. Συλλογή : Αλεξιάδης Θανάσης

Στη συμβολή των οδών Αγίου Δημητρίου και Βιζυηνού στη Θεσσαλονίκη, απέναντι από το νεκροταφείο της Ευαγγελίστριας και κοντά στα πανεπιστήμια, δεσπόζει ο μαρμάρινος ανδριάντας του Γεώργιου Βιζυηνού, έργο του γλύπτη Θανάση Αλεξιάδη. Ο ανδριάντας, ύψους 2,10 μέτρων, παρουσιάζει τον συγγραφέα ευθυτενή, με κοστούμι και καπέλο, κρατώντας στο δεξί του χέρι το βιβλίο της ποιητικής του συλλογής «Ατθίδες αύραι». Το ύφος του γλυπτού είναι αυστηρό, δωρικό και ακαδημαϊκό.

Στη μαρμάρινη βάση του ανδριάντα αναγράφονται το όνομά του, ο τόπος καταγωγής του, τα χρόνια που έζησε (1849–1896) και στίχοι από την ποιητική του συλλογή, εκφράζοντας τη θλίψη και τη νοσταλγία του.

Η τοποθεσία του μνημείου δεν είναι τυχαία, καθώς οι γύρω δρόμοι φέρουν ονομασίες από περιοχές της Ανατολικής Θράκης και της Ανατολικής Ρωμυλίας, υπογραμμίζοντας τη σύνδεση του Βιζυηνού με τη γενέτειρά του, τη Βιζύη της Ανατολικής Θράκης.

Ο Γεώργιος Βιζυηνός (φιλολογικό ψευδώνυμο του Γεώργιου Μιχαήλ Σύρμα) γεννήθηκε στη Βιζύη της Ανατολικής Θράκης στις 8 Μαρτίου 1849. Ορφανός από μικρή ηλικία και προερχόμενος από φτωχή οικογένεια, έζησε δύσκολα χρόνια, αλλά κατάφερε να διακριθεί ως συγγραφέας. Μετά από σπουδές στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και στη Γερμανία, ο Βιζυηνός εκλέχθηκε υφηγητής στην Ιστορία της Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έγραψε σημαντικά έργα, όπως το «Το αμάρτημα της μητρός μου» και «Ποίος ήτον ο φονεύς του αδελφού μου». Ωστόσο, η ζωή του ήταν γεμάτη προκλήσεις και τελικά κατέληξε στο Δρομοκαΐτειο Ψυχιατρείο, όπου πέθανε το 1896 σε ηλικία 47 ετών.