Ιστορικό Αρχείο Προσφυγικού Ελληνισμού Δήμου Καλαμαριάς. Συλλογή Καρβουνίδου Πολυξένης

Παρατηρούμε δύο παιδιά, με το μικρότερο να κάθεται στην αγκαλιά του μεγαλύτερου, με φόντο πιθανώς το απλό περιβάλλον μιας οικογενειακής κατοικίας. Η ενδυμασία τους είναι λιτή, με το μεγαλύτερο παιδί να φοράει ρούχα που παραπέμπουν σε μια πιο παλαιά εποχή, ενώ το μικρότερο είναι ντυμένο με ενδυμασία παιδική που παραπέμπει σε ναύτη, ενισχύοντας την κοινωνική σημασία της φωτογραφίας. Ο τρόπος λήψης της φωτογραφίας, με την εμφάνιση ενός χαρακτηριστικού περιγράμματος γύρω από τις εικόνες, είναι κοινό για το 1920 και αποπνέει μια αίσθηση προσωπικής ιστορίας και οικογενειακής μνήμης.

Η συναισθηματική φόρτιση στην εικόνα φαίνεται στο βλέμμα των παιδιών, το οποίο μεταφέρει ίσως την αίσθηση μιας δύσκολης, αλλά γεμάτης ελπίδα, στιγμής μετά την προσφυγιά. Προσδίδεται έτσι και ένα πολιτιστικό στοιχείο που σχετίζεται με την αναγκαστική μετανάστευση, την παιδική αθωότητα και τις δύσκολες συνθήκες της εποχής εκείνης για τις προσφυγικές οικογένειες.